Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Ιουλίου 2012

Στό παρόν κείμενο θά προσπαθήσω μέ ταπεινοφροσύνη νά καταπιαστῶ μέ τό ἱερό μυστήριο τοῦ γάμου.  Θά ἀναφέρω λίγα περιληπτικά πράγματα γιά τή δημιουργική ἐλευθερία μέσα στό γάμο, τά ὁποῖα πιστεύω εἶναι σημαντικά γιά ὅλους μας.  Προχωροῦμε λοιπόν στό θέμα μας. 

                        Θεός, μετά τή δημιουργία τῆς ἄλογης κτίσης προβαίνει στή δημιουργία τοῦ τελειότερου δημιουργήματός Του, τοῦ ἀνθρώπου.  Tόν δημιουργεῖ «κατ’ εἰκόνα καί καθ’ ὁμοίωσιν». Δηλαδή τοῦ δίνει λογική, ἐλευθερία καί τή δυνατότητα τῆς θεώσεως.  Τόν δημιουργεῖ «ἄρσεν καί θῆλυ».  Ἄνδρα καί γυναίκα. Δυό ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι στήν οὐσία εἶναι ἕνας, ἀφοῦ ἡ γυναίκα ἀποτελεῖ σάρκα ἀπό τή σάρκα τοῦ Ἀδάμ καί ὀστοῦν ἀπό τά ὀστά του.

                        Τά δυό φύλα δημιουργοῦνται ὥστε νά ζοῦν σύμφωνα μέ τό πρότυπο ὕπαρξης τοῦ δημιουργοῦ Θεοῦ. Δηλαδή: ὁ Θεός εἶναι ὄν λογικό, λογικό ὄν εἶναι καί ὁ ἄνθρωπος.  Ὁ Θεός εἶναι ἐλεύθερος, ἐλεύθερος εἶναι καί ὁ ἄνθρωπος. Ὁ Θεός εἶναι Ἅγιος, Ἅγιος μπορεῖ νά γίνει καί ὁ ἄνθρωπος.  Ὁμάδα προσώπων εἶναι ὁ Θεός (Πατήρ, Υἱός καί Ἅγιο Πνεῦμα), ὁμάδα προσώπων εἶναι καί ὁ ἄνθρωπος (ἄνδρας καί γυναίκα ὡς ἀνδρόγυνο).

                        Στό βιβλίο τῆς Γένεσης ὁ ἄνδρας χαρακτηρίζεται ὡς κεφαλή τῆς γυναικός καί ἀναγνωρίζεται ὡς ἀρχηγός τῆς οἰκογένειας.  Ἀς διαβάσουμε τό χωρίο. «Πρός τόν ἄνδρα σου ἡ ἀποστροφή σου, καί αὐτός σου κυριεύσει». (Γεν. Γ΄16).  Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στήν Α΄ ἐπιστολή πρός Κορινθίους ὑποστηρίζει ὅτι, τήν ὑποταγή τῆς γυναίκας πρός τόν ἄντρα τήν ἐπιβάλλει ἡ δημιουργία, ἀφοῦ ἡ γυναίκα προῆλθε ἀπό τόν ἄνδρα. (Κορ. ΙΑ΄ 8-9).  Ὅμως ἐάν μεταφερθοῦμε στήν πρός Γαλάτας ἐπιστολή τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, στό τρίτο κεφάλαιο, στίχο εἴκοσι ὀκτώ, θά διαβάσουμε  «Οὐκ ἔνι ἄρσεν καί θῆλυ» Παρατηροῦμε ἐδῶ ὅτι δέν ὑπάρχει κάποια ποιοτική διαφορά μεταξύ ἀνδρός καί γυναικός.  Ὁ Ἀπόστολος μιλᾶ γιά ἀμοιβαία ὑποταγή.  Ἡ ὑποταγή αὐτή εἶναι βασική χριστιανική ὑποχρέωση ἀλλά καί τό μυστικό γιά μιά ἐπιτυχημένη συζυγία.     

                        γάμος, δέν εἶναι μία ἁπλή τελετή, οὔτε ἕνα κοσμικό γεγονός.  Οὔτε βεβαίως μέσο ἐπιδείξεως. Ὁ γάμος εἶναι κάτι τό οὐσιαστικότερο.  Εἶναι τό μέσο ἐκεῖνο πού συνδέει τόν ἄνδρα μέ τή γυναίκα καί τελικό στόχο ἔχει νά τούς ὁδηγήσει στόν παράδεισο.  Ἡ Ἐκκλησία ἐνδιαφέρεται γιά ὅλες τίς πτυχές τοῦ ἀνθρωπίνου βίου καί εὐλογεῖ ὅλες τίς ἐνέργειες τοῦ ἀνθρώπου, βεβαίως καί τόν γάμο, διά τοῦ ὁποίου ἐλεύθερα ἀναπτύσσεται ἡ οἰκογένεια.  Ὁ γάμος γίνεται προθάλαμος τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ γιά τούς συζύγους.

                        Μέ τήν τέλεση τοῦ μυστηρίου τούτου ἔχουμε τή σύζευξη τοῦ ἄνδρα μέ τή γυναίκα.  Αὐτό εὐλογήθηκε δυό φορές ἀπό τό Θεό.  Ἡ πρώτη φορά ἦταν, ἀμέσως μετά τή δημιουργία τῆς Εὔας.  Στό πρῶτο βιβλίο τῆς Ἁγίας Γραφῆς, τή Γένεση, διαβάζουμε ὅτι εὐλόγησε αὐτούς ὁ Θεός καί εἶπε: «αὐξάνεσθε καί πληθύνεσθε καί πληρώσατε τήν γῆν» (Γέν. Α΄, 28).  Βέβαια, κατά τήν ἑρμηνεία τῶν Πατέρων, ὁ Θεός εὐλόγησε τό ἀνδρόγυνο τήν ὥρα ἐκείνη και ἔδωσε τή δυνατότητα νά προέλθουν ἀπό τό ἀνδρόγυνο τά παιδιά, ἀλλά αὐτό πραγματοποιήθηκε μετά τήν πτώση.  Ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο γεννιοῦνται σήμερα οἱ ἄνθρωποι εἶναι καρπός καί ἀποτέλεσμα τῆς πτώσεως.  Τή δεύτερη φορά ὁ Θεός εὐλογεῖ τό γάμο κατά τή διάρκεια τοῦ μυστηρίου τοῦ γάμου.  Ἐπειδή ὅμως προηγήθηκε ἡ πτώση τοῦ Ἀδάμ καί τῆς Εὔας, γι’ αὐτόν τόν λόγο ὁ γάμος πρέπει νά περάσει μέσα στήν Ἐκκλησία καί νά εὐλογηθεῖ.  Σύμφωνα μέ τούς πατέρες καί τή διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας, ὁ ἐκτός ἀπό τήν Ἐκκλησία κόσμος, εἶναι ὁ κόσμος τῆς πτώσεως καί τῆς φθορᾶς.  Ἄλλωστε ὁ Χριστός τό πρῶτο θαῦμα τό τέλεσε στό γάμο τῆς Κανᾶ, ὅπου εὐλόγησε τό νερό καί τό μετέτρεψε σέ κρασί.  Αὐτό φανερώνει ὅτι ὁ Χριστός μετατρέπει τή βιολογική ἕνωση σέ εὐλογημένη σχέση.

                        σκοπός τοῦ γάμου, ὅπως φαίνεται καθαρά μέσα ἀπό τό μυστήριο τοῦ γάμου, εἶναι πολλαπλός.  Ἐάν κανείς δέν μπορεῖ νά ἀκολουθήσει τό δρόμο τῆς παρθενίας, μπορεῖ νά ἀποκτήσει τήν ἀρετή τῆς σωφροσύνης, διά τῆς ὁποίας θεραπεύεται ποικιλοτρόπως ἡ ἁμαρτία καί τό πάθος τῆς φιληδονίας.  Ἄλλος σκοπός τοῦ γάμου εἶναι οἱ νεόνυμφοι νά γίνουν συνεργοί καί συνδημιουργοί τοῦ Θεοῦ μέ τή γέννηση παιδιῶν.  Αὐτό εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς ἐλεύθερης ἀγάπης τῶν συζύγων.  Τά παιδιά μποροῦν νά γίνουν μέλη τῆς Ἐκκλησίας καί ἅγιοι.  Οἱ γονεῖς δέν πρέπει νά ἀποβλέπουν μόνο στή βιολογική ἀνατροφή τῶν παιδιῶν, ἀλλά καί στήν πνευματική τους πορεία.  Ὁ κύριος σκοπός ὅμως τοῦ μυστηρίου τοῦ γάμου εἶναι  οἱ σύζυγοι μέσα ἀπό τή συμβίωσή τους  νά φθάσουν στή θέωση.  

                        ἀκολουθία τοῦ μυστηρίου τοῦ γάμου περιέχει καταπληκτικές εὐχές, οἱ ὁποῖες δείχνουν τόν σκοπό τοῦ γάμου, ὅπως τόν ἔχει προσδιορίσει ἡ Ἐκκλησία.  Γιά νά ἀντιληφθοῦμε τή σημασία τῶν εὐχῶν αὐτῶν πρέπει νά ἐπικρατεῖ ἡσυχία ἀπό αὐτούς πού παρευρίσκονται στό χαρμόσυνο αὐτό γεγονός καί νά συμπροσεύχονται μαζί με τούς νεόνυμφους.  Ἔχει ἀκόμη καί πολλά συμβολικά γεγονότα καί πράξεις, ὅπως ἡ εἴσοδος τόν μελλονύμφων στό ναό,  τά δακτυλίδια, τά στέφανα, τό νυμφικό, οἱ λαμπάδες, τό κοινό ποτήριο, ὁ χορός κ.λ.π.  Κάθε ἕνα ἀπό αὐτά ἔχει ὑψηλό καί βαθύ συμβολικό νόημα καί μεγάλη σημασία.

                        ς ἀναφέρουμε γιά τήν εἴσοδο τῶν μελλονύμφων στό ναό.  Πιστεύω ὅτι ὅλοι θά ἔχουμε προσέξει ὅτι στή χώρα πού ζοῦμε, τή νύμφη παραδίδει ὁ πατέρας στόν γαμπρό μέσα στήν ἐκκλησία.  Αὐτό δείχνει, ὅτι τό  ἕνα ἀφεντικό τήν παραδίδει στό ἄλλο ἀφεντικό.  Ἐνῶ στόν τόπο μας ὁ ὑποψήφιος σύζυγος περιμένει ἔξω ἀπό τόν ναό, ὑποδέχεται τή νύμφη, ἀφοῦ τήν παραδώσει ὁ πατέρας καί ὡς δύο ἐλεύθερες προσωπικότητες πορεύονται μαζί γιά τήν τέλεση τοῦ μυστηρίου.  Εἰσερχόμενοι στό ναό ψάλλεται τό τροπάριο «ἄξιον ἔστι…».  Μέ αὐτό παρακαλοῦμε τήν Παναγία νά πρεσβεύει γιά τούς μελλόνυμφους στό θρόνο τοῦ Θεοῦ.   

                        Τό μυστήριο τοῦ γάμου ἐπιστεγάζει ὁ χορός τοῦ Ἠσαΐα, ὁ ὁποῖος ἐκφράζει τήν ὑποδοχή τῶν νεονύμφων στήν ἐκκλησία κάτω ἀπό τήν νέα τους ἰδιότητα, ὡς συζύγων.  Μαζί μέ ἄλλα τροπάρια ψάλλεται καί τό τροπάριο «Ἅγιοι Μάρτυρες, οἱ καλῶς ἀθλήσαντες καί στεφανωθέντες, πρεσβεύσατε πρός Κύριον ἐλεηθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν».  Μάλιστα τή στιγμή αὐτή οἱ νεόνυμφοι μαζί μέ τούς παρανύμφους ἀσπάζονται τό ἱερό Εὐαγγέλιο.  Αὐτό θέλει νά πεῖ ὅτι τά βήματα τῆς ζωῆς τοῦ ἀνδρογύνου θά εἶναι μαρτυρικά, γι’ αὐτό καί ἐπικαλούμαστε τίς πρεσβεῖες τῶν ἁγίων Μαρτύρων.  Γιά νά μπορέσει τό ἀνδρόγυνο νά βαδίσει αἰσίως τό δρόμο αὐτό, ἀπαιτεῖται οἱ νεόνυμφοι νά ἔχουν ὁδηγό τό Χριστό καί συνοδοιπόρους τούς Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας.  Χωρίς τό Χριστό κανένα πράγμα δέν ἔχει ἀξία.  Μέ τό Χριστό, ὅλα τά πράγματα καί ὅλες οἱ στιγμές καί οἱ πτυχές τοῦ ἀνθρώπινου βίου λαμβάνουν νόημα καί σκοπό.  Ἡ ἀγάπη τοῦ ἀνδρογύνου πρέπει νά εἶναι ἐμπνευσμένη ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ πρός τήν Ἐκκλησία καί οἱ δυσκολίες καί τά προβλήματα τοῦ γάμου πρέπει νά ξεπερνιοῦνται λαμβάνοντας δύναμη ἀπό τήν κένωση καί τή θυσιαστική προσφορά τοῦ Χριστοῦ.

                        δῶ νά σημειώσουμε ὅτι οἱ παράνυμφοι δηλαδή, οἱ κουμπάροι καί οἱ κουμπάρες πρέπει νά εἶναι Χριστιανοί Ὀρθόδοξοι.  Αὐτοί ἀποτελοῦν μάρτυρες τοῦ ξεχωριστοῦ αὐτοῦ γεγονότος τῆς ζωής τοῦ ἀνδρογύνου καί δέχονται τιμητική θέση. Ἐπίσης προσεύχονται στόν Τριαδικό Θεό γιά τήν εὐλογία τοῦ ἀνδρογύνου.  Αὐτοί ἔχουν καθῆκον νά  στηρίζουν τούς νεόνυμφους στήν πορεία τῆς ζωῆς τους. 

                        Τέλος, ἄς εὐχηθοῦμε νά ἔχουμε Χριστιανικές Ὀρθόδοξες οἰκογένειες, οἱ ὁποῖες νά ἁγιάζονται μέσα ἀπό τά μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας καί φωτισμένες ἀπό τό Πανάγιο Πνεῦμα νά πορεύονται τό δρόμο τῆς ἀρετῆς μέ τελικό προορισμό τή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.  

  (Κείμενο τοῦ πρεσβυτέρου Κωνσταντίνου Θεοχάρους)

Advertisements

Read Full Post »

 

Dear Brothers and Sisters in the Lord,

 

“Reject a divisive man after the first and second admonition, knowing that such a person is warped and sinning, being self-condemned.”                  (Titus 3: 10)

 

                        The Church on this Sunday honours and presents the 630 Holy and God-bearing Church Fathers, who, in the year 451 A.D. gathered in Chalcedon (near Constantinople) in order to face the heresy of Monophysitism.  Promoters of Monophysitism were the Archimandrite of Constantinople, Eutychis and the Patriarch of Alexandria, Dioskoros.  The Synod was convened by the Emperors of the Byzantium, Marcian and Pulcheria.

 

                        The Monophysites claimed that in the Person of Christ there is only one nature, the divine, since this absorbed the human nature.  The Church, however, counter-claimed that in the Person of Christ exist two natures, the divine and the human, united  unchanged, inseparable, undivided, unalterable and identical.  The two natures co-exist without the one opposing the other.  The human nature submits to the divine and the divine nature allows the human nature to express itself and to meet its own needs.  Monophysites exist up to this day in Egypt and elsewhere.

 

                        At this Synod, after mutual agreement between the two opposing parties, the teaching of each one was placed on the relics of St Euphemia, which were lying in Chalcedon, her homeland.  After praying, they opened the coffin on the following day and found the volume of the teaching of the Synod in the Saint’s hands lying on her chest, whereas the texts of the teaching of the Monophysites were laid at her feet.  This was considered as acceptance and approval of the Church’s teaching and at the same time rejection of the teachings of the Monophysites.

 

                        Another notable fact which should be mentioned is that the 28th Canon of this Synod gave equal seniority to the throne of Constantinople compared to that of the throne of Rome.  Henceforth the throne of the Imperial City was placed as head of the Patriarchates of the East.  This privilege, of course, constituted a privilege of honour rather than of authority.

 

                        The Church, in her efforts to evangelise the people, we can say that at the beginning she imitated the farmers, who prior to sowing a field, they cultivate it, they clean it and they prepare it in order to accept the seed at the appropriate time.  After the seed falls on the earth to bear fruit, naturally, the appropriate presuppositions and the proper weather conditions are required.  If all these are favourable then the fruits are plentiful.

 

                        Recalling the parable of the farmer we remember that often with the plants which give seed, various weeds grow that suffocate the plants.  In the Church fold various heresies appear.  These damage the souls of the faithful and lead them astray from the truth of the faith.  Therefore, it is necessary for them to be faced in time and dealt in the correct way.  The Church is not afraid of the various heresies because it has been established by God Himself.

 

                        The Church through the Synods emerged and defended the right faith and managed to safeguard her faithful and keep them in her bosom.  Additionally, the Church composed many Canons through which she regulated and still regulates the religious life and the spiritual formation of her members.  Thus the faithful are strengthened and guided towards Christ.  It is now necessary to point out that a heretic is considered any one who errs regarding the true faith and if, as the Christian life demands, his mistake is pointed out and he has no intention or humility to accept his mistake and correct it.  It is generally accepted that heresy is a state which is instigated by Satan, the permanent enemy of God and man.  Heresy is also the fruit of the egoism of the man who is lost.  The Church in order to protect her flock, out of need and with sorrow severs from her body those who refuse to return to the truth.

 

                        Unfortunately, many of the members of the Church are satisfied with few and basic religious truths for their formation which they learn in their childhood.  They thus resemble the trees that have no deep roots and when a very strong wind blows, are uprooted, fall on the ground and die.  Such people, with lukewarm faith, when they are faced with various peristases or they are confronted by heretics, become confused, are overtaken by fright and abandon the struggle of the faith.  We will not be surprised if we find these people on the opposite campus fighting against the Church.

 

                        Let us now say that the contemporary technological way of life does not only create negative and harmful conditions  On the contrary, it provides many positive elements which, when the faithful as individuals and the Church as an organisation founded by God use them in the correct way, they can succeed in offering many benefits to the faithful, the spreading of the word of God and in re-evangelising the lukewarm and indifferent people.

 

                        As we referred to the trees and plants previously we can now recall again these images and say that the trees as well as the plants, in order to be fruitful they need water and various other substances, which keep them alive and offer them the ability to flourish and be fruitful.

 

                        The faithful, through their baptism, become members of the Church.  However, this is only the first step.  The continuity of the life in Christ needs the ceaseless prayer, the thorough and regular study of the divine word, the study of the patristic texts and other beneficial books.  Additionally, the exercise and relationship with the sacramental life is also necessary.  Repentance through life, regular receiving of Holy Communion must not be absent from the every-day life of the faithful.  In this way they can succeed in gaining their salvation and obtaining theosis.  Glory and honour be to Christ through the ages.  Amen!

 

C O M M U N I T Y   N E W S

 

MEALS FOR  THE  ELDERLY:     We would like to inform all our respected elderly that the meals given in their honour every Tuesday and Thursday have now ceased for the summer holidays.  These meals will commence again in September.  We will notify you nearer the time of the actual date.

 

SUMMER  EDITION  OF  THE  SCHOOL  MAGAZINE:  We have pleasure in announcing that the Summer edition of the School Magazine, I Phoni tou Scholiou,  is now in circulation.  The present edition bears the No. 114 and completes forty years of existence.  The front cover has three photographs which present the pupils with their teachers.  This magazine contains an account of the school’s past year by the Headmaster, Bishop Athanasios, other texts, various short essays by the children of all ages, the Chronicle of the summer term, advertisements and photographs.

 

ANNUAL  SCHOOL  RAFFLE:     We would like to thank all our supporters in the sale of the annual school raffle.  Your efforts raised £7,770-00.  The draw took place at the end of the Summer School Concert on Sunday, 1st July 2012.  The lucky numbers are:  5549, 2166, 5805, 4264, 4258, 4176, 1597, 61.  If you are in possession of any of these numbers please come to the School office with your raffle ticket to collect your prize.

 

SCHOOL  ENROLMENTS:  We inform all parents and guardians of children of school age that the enrolments for the year 2012-2013 are in progress.  Please ensure that you enroll your child/children before the school term begins.  This will enable the school to organise its programme more efficiently.

 

PARACLESES:  As some of you are aware the Paracleses are sung during the first two weeks of August.  The Greater Paraclesis alternates with the Smaller Paraclesis and the service takes place at 6.00 p.m. each evening.  During the month of August various feasts are celebrated:  The Feast of the Transfiguration of our Lord (6th August);  the Feast of the Dormition of our Lady (15th August);  the Feast of St Phanourios (27th August), the Feast of the Beheading of John the Baptist (29th August) and the Feast of the Deposition of our Lady’s Belt (Zoni) (31st August).  We look forward to seeing as many of you as possible during the services.

Read Full Post »

 

 

          Αγαπητοί ακροατές και ακροάτριες του Ελληνικού ραδιοφώνου Λονδίνου, Καλημέρα σας.

          Η Εκκλησία μας σήμερα, τιμά και εορτάζει τη μνήμη των Αγίων εξακοσίων τριάντα θεοφόρων Πατέρων, οι οποίοι συγκρότησαν την τετάρτην οικουμενική σύνοδο.  Η τετάρτη οικουμενική σύνοδος συνεκλήθη από τους αυτοκράτορες  Μαρκιανό και Πουλχερία το Σεπτέμβριο του 451 μ.Χ.  Αυτή έλαβε χώρα στη Χαλκηδόνα της Κωνσταντινούπολης.  Αυτό έγινε επειδή η Χαλκηδόνα βρίσκεται κοντά στην Κωνσταντινούπολη και έτσι θα γινόταν καλύτερη εποπτεία στις συνεδρίες από την αυτοκρατορική αυλή.

          Στη Χαλκηδόνα ο Μέγας Κωνσταντίνος είχε φτιάξει  τεράστιο ναό προς τιμή της Αγία Ευφημίας, η οποία  μαρτύρησε εκεί.   Εκεί μέσα, λοιπόν, σ’ αυτόν το ναό συγκεντρώθηκαν οι εξακόσιοι τριάντα Άγιοι Θεοφόροι Πατέρες και μελέτησαν τα θέματα της πίστεώς μας και ιδίως ότι αφορά το πρόσωπο του Χριστού. Ο μεγάλος αριθμός των συμμετεχόντων στη σύνοδο είναι ενδεικτικός για τη σημασία της.   Σε αυτήν καταδικάστηκε η αιρετική διδασκαλία του Μονοφυσιτισμού και οι υποστηρικτές της, ο Ευτυχής ο οποίος ήταν αρχιμανδρίτης στη Κωνσταντινούπολή και ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Διόσκορος.

          Η αίρεση τούτη αναγνώριζε στο πρόσωπο του Χριστού, μόνο την Θεία φύση.  Οι  θεοφώτιστοι Άγιοι Πατέρες, παραμένοντας πιστοί στις Αποστολικές Παραδόσεις και στους λοιπούς Πατέρες της Εκκλησίας, αντέκρουσαν αυτή την πλάνη και ομολόγησαν την αυθεντική πίστη της Εκκλησίας,  η οποία πηγάζει από την Αγία Γραφή.   Δηλαδή ότι ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός είναι τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος, και ότι οι δύο φύσεις δεν διαιρούνται και δεν χωρίζονται, τόσο κατά την Ενανθρώπηση όσο και μετά από αυτή, αλλά διατηρεί η καθεμιά τα δικά της ιδιαίτερα γνωρίσματα και ιδιότητες, και συμμετέχουν και οι δύο στο έργο της σωτηρίας του κόσμου. Οι Πατέρες επίσης της τετάρτης οικουμενικής συνόδου διακήρυξαν ότι η ανθρώπινη φύση θεούται κατά χάρη και δοξάζεται.

          Μετά το τέλος των εργασιών της συνόδου, Ορθόδοξοι και ετερόδοξοι, αφού έγραψαν σε ένα ξεχωριστό τόμο, η κάθε παράταξη την πίστη της, άνοιξαν την λάρνακα της πανευφήμου μάρτυρος Ευφημίας που βρίσκεται μέσα στο ναό, έβαλαν τους δύο τόμους πάνω στο στήθος της Αγίας, και σφράγισαν την Αγία λάρνακα.

          Έπειτα λοιπόν από ορισμένες ημέρες, τον αριθμό των οποίων και οι δύο παρατάξεις είχαν προσυμφωνήσει, αφού προσευχήθηκαν, άνοιξαν την λάρνακα, βρήκαν τον μεν τόμο με τις απόψεις των αιρετικών κάτω από τα πόδια της Αγίας, τον δε τόμο με την ορθόδοξη πίστη να τον κρατά στα τίμια χέρια της η Αγία.  Βλέποντας λοιπόν τούτο το εξαίσιο θαύμα, εξεπλάγησαν όλοι, και δόξασαν τον Θεό, ο οποίος γνωρίζει να ενεργεί θαυμαστά και δια μέσου των αγίων Του, για την ωφέλεια όλων.  Στόχος των πατέρων ήταν να προσφέρουν ανόθευτο τον αποκαλυπτικό λόγο στην κοινωνία της στρατευομένης Εκκλησίας.

  Το έργο της τετάρτης Οικουμενικής Συνόδου από θεολογικής απόψεως είναι το κλειδί για την ορθή κατανόηση του Χριστολογικού δόγματος.  Είναι η συμπλήρωση του έργου της Τρίτης Οικουμενικής Συνόδου στον τομέα αυτό, αλλά ταυτόχρονα έθεσε τις βάσεις για την περαιτέρω αποσαφήνιση του Χριστολογικού δόγματος στις Ε΄ και ΣΤ΄ Οικουμενικές Συνόδους.  θεωρείται ως συμπλήρωση του έργου της Τρίτης Οικουμενικής Συνόδου διότι σε αυτή διασαφηνίστηκε πλήρως ο τρόπος της σχέσεως των δύο φύσεων, στον Χριστό: Δύο φύσεις ενωμένες ατρέπτως, αχωρίστως, αδιερέτως, αναλλοιώτως και ασυγχύτως σε ένα  πρόσωπο (υπόσταση).  Η Τετάρτη Οικουμενική Σύνοδος χαρακτηρίζεται ως θεμέλιο για την Ε΄ και ΣΤ΄ Οικουμενικές Συνόδους διότι: Η μεν πρώτη υπογράμμισε το ενιαίο του προσώπου του Θεανθρώπου, η δε δεύτερη ότι η διάκριση των δύο φύσεων (Θείας και ανθρωπίνης) στο Χριστό έχει ως φυσική συνέπεια την διάκριση δύο θελημάτων και δύο ενεργειών.

          Από κανονικής απόψεως, η Τετάρτη Οικουμενική Σύνοδος εξέδωσε 30 κανόνες, από τους οποίους εξαιρετικής σημασίας θεωρείται ο 28ος, καθώς αναβάθμισε το κύρος του θρόνου της Κωνσταντινουπόλεως.   Αυτός ορίζει για την εκκλησία Κωνσταντινουπόλεως να έχει ισοδύναμα πρεσβεία τιμής με τη Ρώμη και της αποδίδει επισκοπική δικαιοδοσία στη Θράκη, τον Πόντο και την Ασιανή.

          Το να τολμά κάποιος να κάνει λόγο για τις μεγάλες αυτές μορφές της Εκκλησίας, που ως «αστέρες πολύφωτοι» φωτίζουν τα σκότη της άγνοιας και της αμαρτίας δεν είναι τόσο εύκολο.  Αυτοί με τη συμβολή τους αποτελούν τους νοητούς φάρους της Θεολογίας και γενικότερα της Εκκλησίας.  Τούτο συμβαίνει διότι σε αυτούς εφαρμόζεται ο  λόγος του Κυρίου τον οποίο ακούσαμε στο Ευαγγελικό ανάγνωσμα της σημερινής Κυριακής, το οποίο είναι παρμένο από το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο και συγκεκριμένα από την επί του Όρους Ομιλία του Χριστού «υμείς εστέ το φως του κόσμου».  Με τους αγώνες και τα ασκητικά τους παλαίσματα, με την παρρησία και τη γνήσια ομολογία τους, έγιναν το «φως του κόσμου».

          Φυσικά η Δ΄ Οικουμ. Σύνοδος, δεν έφερε κάτι το καινούργιο που δεν υπήρχε μέχρι τότε στο χώρο της Εκκλησίας.   Αυτό που ήδη υφίστατο και το βίωνε το σώμα των πιστών, οι Πατέρες το διευκρίνισαν, το οριοθέτησαν, και έτσι βοηθήθηκαν και βοηθούμαστε οι πιστοί στο να γνωρίζουμε ποια ακριβώς είναι η πίστη μας.

          Είθε να δώσει η Κεφαλή της Εκκλησίας, ο Κύριός ημών Ιησούς Χριστός, να συνειδητοποιήσουμε τον μοναδικό δρόμο προς τη σωτηρία, τον οποίο διασφαλίζει η Ορθόδοξη Εκκλησία, και με οδηγούς τους Πατέρες  και τους Αγίους της εκκλησίας να αξιωθούμε να γίνουμε τέτοια Φώτα, ώστε να ανάψει μέσα μας το Φως του Χριστού, να πορευόμαστε στην προκοπή και στον προσωπικό εξαγιασμό, πράγμα βέβαια που αποτελεί και τον προορισμό μας, προς δόξαν Χριστού. Αμήν.

 

 

Read Full Post »

 Πληροφοροῦμε τίς οἰκογένειες τῶν παιδιῶν ὅτι μποροῦν ἀπό τώρα νά πραγματοποιήσουν τίς ἐγγραφές γιά τό ἑπόμενο σχολικό ἔτος.  Ἡ κοινότητα καί ἡ Σχολική Ἐφορεία ἐπειδή ἔχουν ὑπόψη τους τήν ὑπάρχουσα οἰκονομική κρίση ἀποφάσισαν νά ἀφήσουν τά ἴδια δίδακτρα γιά τή νέα σχολική χρονιά. 

Read Full Post »

 

 

1                   Ἕνα ἀεροπορικό εἰσιτήριο γιά Ἑλλάδα ἤ Κύπρο 5549.

2                   Μία Ψηφιακή Φωτογραφική Μηχανή                     2166 

3   Μία Ἁγία Γραφή στά Ἀγγλικά                                    5805 

4   Μία ἔγχρωμη Τηλεόραση                                             4264 

5   Μία μπουκάλα champagne                                           4258 

6   Ἕνα I-pod                                                                    4176 

7   Ἕνα σταθερό τηλέφωνο/cordless telephone                1597 

 

8   Γεῦμα γιά δύο ἄτομα στήν ἐκδήλωση

τοῦ Ἑλληνικοῦ Σχολείου Πέμπτη, 5/7/2011                   61 

 

 

Read Full Post »