Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Ιουλίου 2010

Απόστολος Αριστόβουλος

 

ἀπόστολος Ἀριστόβουλος, ἕνας ἀπό τούς ἑβδομήκοντα μαθητές τοῦ Χριστοῦ, ὑπῆρξε ἀναμφίβολα ἡ σημαντικότερη μορφή τοῦ Χριστιανισμοῦ στή Μεγάλη Βρετανία. Ὁ ἀπόστολος μέ τούς κόπους καί τίς θυσίες πού κατέβαλε ἔγινε ὁ θεμελιωτής τοῦ χριστιανιμοῦ στίς Βρετανικές νήσους. 

Γιά τήν ὁμάδα τῶν ἑβδομήκοντα μᾶς ὁμιλεῖ ὁ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς στό Εὐαγγέλιό του καί μᾶς λέγει: «Μετά δέ ταῦτα ἀνέδειξεν ὁ Κύριος ἑτέρους ἑβδομήκοντα, καί ἀπέστειλεν αὐτούς ἀνά δύο πρό προσώπου αὐτοῦ εἰς πᾶσαν πόλιν καί τόπον, οὗ ἤμελλεν αὐτός ἔρχεσθαι» (Λούκ. 10,1). Ὁ ἴδιος εὐαγγελιστής μᾶς πληροφορεῖ γιά τήν ἀνάδειξή τους, ἀλλά καί πώς ὁ Κύριος ἔστειλε δυό-δυό τούς ἀποστόλους νά προπορευθοῦν σέ κάθε πόλη καί τόπο, ἀπ’ὅπου ἐπρόκειτο νά πάει. Τούς ἔστειλε γιά νά προπαρασκευάσουν τό ἔδαφος. Νά προετοιμάσουν τίς καρδιές τῶν ἀνθρώπων γιά νά ὑποδεχθοῦν καί νά ἀκούσουν τόν Κύριο.

Οἱ  Ἀπόστολοι ὑπάκουσαν, πῆγαν καί ἐξετέλεσαν τήν ἀποστολή πού τούς ἀνέθεσε ὁ Κύριος. Ἐπιστρέφοντας ἀνήγγειλαν στόν Κύριο τούς καρπούς τῆς ἀποστολῆς τους.  «Ὑπέστρεψαν δέ οἱ ἑβδομήκοντα μετά χαρᾶς λέγοντες· Κύριε, καί τά δαιμόνια ὑποτάσσεται ἡμῖν ἐν τῷ ὀνόματί σου» (Λούκ. 10,17).

Κύριος τούς προέτρεψε νά μήν χαίρονται γιά τήν ἐπιτυχία τους, ἀλλά γιατί τά ὀνόματά τους ἔχουν γραφεῖ στόν Οὐρανό. «πλήν ἐν τούτῳ μή χαίρετε ὅτι τά πνεύματα ὑμῖν ὑποτάσσεται, χαίρετε δέ ὅτι τά ὀνόματα ὑμῶν ἐγγέγραπται ἐν τοῖς οὐρανοῖς» (Λούκ. 10,20).

νας ἀπό τούς ἑβδομήκοντα Ἀποστόλους, ὅπως ἤδη ἀνεφέρθη, εἶναι καί ὁ ἅγιος Ἀριστόβουλος, ἀδελφός τοῦ ἀποστόλου Βαρνάβα.  Τό ὄνομα Ἀριστόβουλος εἶναι Ἑλληνικό καί σημαίνει αὐτός πού συμβουλεύει τά χρήσιμα. Αὐτός πού συμβουλεύει τά ἄριστα. Ὁ ἀπόστολος Ἀριστόβουλος ὑπῆρξε ἐπίσης  ἀκόλουθος καί μαθητής τοῦ ἀποστόλου Παύλου. Παρακινούμενος ἀπό τό κάλεσμα τοῦ Κυρίου «εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθείτω μοι»    (Μαρκ. 8,34), ἔσπευσε, μέ χαρά νά ἀκολουθήσει τόν Ἀπόστολο τῶν ἐθνῶν. Εἶχε στόχο καί σκοπό νά ἀρέσει στόν Χριστό. Ἀφοῦ ἐμπιστεύθηκε τόν ἑαυτό του ἐξ ὁλοκλήρου στήν πρόνοια καί προστασία τοῦ Θεοῦ, ἐπέδειξε ἀπό τήν πρώτη στιγμή ζῆλο φλογερό καί σύνεση ἐξαιρετική, ὥστε πολύ δίκαια νά μπορεῖ κι αὐτός νά ἐπαναλαμβάνει μαζί μέ τόν δάσκαλό του τό σύνθημά του. «Δέν ζῶ πιά ἐγώ. Μέσα μου ζεῖ μόνο ὁ Χριστός.»

                        Μέ τόν ἀπόστολο Παῦλο ὡς συνοδός του στίς διάφορες περιοδεῖες του ἀντιμετώπισαν  ἀρκετούς κινδύνους.  Ὁ θεῖος Παῦλος βλέποντας καί ἐκτιμῶντας τά χαρίσματα τοῦ Ἀριστόβουλου, διδακτικά καί διοικητικά, ἀλλά καί τό γνήσιο ζῆλο του γιά τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, τόν ἀναφέρει στό τέλος τῆς πρός Ρωμαίους ἐπιστολῆς του ἐκεῖ ὅπου ἀποστέλλει ἀσπασμούς στούς ἀνθρώπους τοῦ σπιτιοῦ τοῦ Ἀριστοβούλου. (Ρωμ. 16,10). Ἀργότερα μάλιστα τόν χειροτονεῖ ἐπίσκοπο καί τόν στέλνει στίς Βρετανικές Νήσους γιά τήν διάδοση τῆς πίστεως τῆς Ἀγάπης, ὅπως ὁ ἱερός συναξαριστής ἀναφέρει. Αὐτό ἦταν μεγάλο φορτίο πού ἀναλάμβανε μέ πολλές εὐθύνες, δυσκολίες καί κινδύνους.

Οἱ κάτοικοι τῶν Βρετανικῶν Νήσων τήν ἐποχή ἐκείνη βρισκόντουσαν σέ ἡμιάγρια κατάσταση. Οἱ ἄνθρωποι ἦταν βάρβαροι καί ἀπροσέγγιστοι.  Ψάχνοντας καί μελετῶντας τήν ἱστορία μαθαίνουμε, ὅτι μετά ἀπό πεντακόσια χρόνια, πού ἔδρασε ὁ ἀπόστολος Ἀριστόβουλος, πρῶτος ὁ ἀρχιεπίσκοπος Καντερβουρίας Αὐγουστῖνος στάλθηκε ἐκεῖ ἀπό τήν ἐκκλησία τῆς Ρώμης γιά νά συνέχισει τήν ἱεραποστολή. Ὅμως ἀκούοντας γιά τούς κατοίκους τῆς χώρας φοβήθηκε ἀρκετά καί διέκοψε τό ταξίδι του στό μέσο γυρίζοντας πίσω. Σ’ αὐτά, λοιπόν, τά νησιά τά ἐξ ὁλοκλήρου ἀπολίτιστα στάλθηκε ὁ  ἀπόστολος νά κηρύξει καί νά ἱδρύσει τήν πρώτη Ἐκκλησία. Μέ μοναδικά ὅπλα του, τή φλογερή πίστη καί τήν ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη του στόν Θεό πραγματοποίησε τήν ὑψηλή ἀποστολή πού τοῦ ἀνατέθηκε.

            Μεθοδεύοντας τήν ἐμπειρία πού ἀπέκτησε, ἀκολουθῶντας τόν πολυτάλαντο θεῖο Παῦλο, μέ ἀπόλυτη πεποίθηση στά λόγια του Κυρίου, «μή φοβεῖσθε ἀπό τῶν ἀποκτεννόντων τό σῶμα, τήν δέ ψυχήν μή δυναμένων ἀποκτεῖναι» (Μάτθ. 10,28) ρίχτηκε μέ ὅλη τή φλόγα τῆς ἀτρόμητης καρδιᾶς του στό ἔργο τῆς ἁλιείας καί τῆς σωτηρίας τῶν ψυχῶν. Τό κήρυγμά του εἶχε ὡς κύριο θέμα τήν ἀπέραντη ἀγάπη τοῦ Θεοῦ στόν ἄνθρωπο. Βλέποντας τους Βρετανούς νά μήν γνωρίζουν τίς ἔννοιες εἰρήνη, ἀγάπη και εὐτυχία τούς καλεῖ κοντά στόν Χριστό γιά νά τίς ἀποκτήσουν καί νά τίς κάνουν κτήμα τους. Ἔγινε ὁ ἀναμορφωτής τῆς σημερινῆς Μεγάλης Βρετανίας.

Τό κήρυγμα τοῦ Ἀποστόλου, ἦταν κήρυγμα «οὔκ ἐν πειθοῖς σοφίας λόγοις, ἀλλ’ ἐν ἀποδείξει πνεύματος καί δυνάμεως», (Α’ Κόρ. 2,4), ἦταν κήρυγμα δηλαδή πού γινόταν ὄχι μέ κολακευτικά καί ὡραῖα λόγια ἀνθρώπινης σοφίας, ἀλλά ἦταν κήρυγμα πού γινόταν μέ ἀποδείξεις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, πειστικές γιά τίς ψυχές τῶν ἀκροατῶν, καί μέ δύναμη θεία, ὅπως φαινόταν ἀπό τά μεγάλα θαύματα πού τό συνόδευαν. Αὐτό εἶχε θετικό καί εὐχάριστο ἀποτέλεσμα.

Σιγά-σιγά ἀρκετές ψυχές μαλάκωσαν καί δέχτηκαν  τόν  σπόρο τῆς πίστης τοῦ Ἀριστόβουλου. Σπόρος πού ἦταν ποτισμένος μέ τά δάκρυα τῆς προσευχῆς.  Γιά χρόνια ὁ ἱερός Ἀριστόβουλος ἀνάμεσα σέ ἀρκετές δυσκολίες καί ἐξευτελισμούς συνέχισε μέ αὐταπάρνηση καί παραδειγματικό ζῆλο τό ἔργο τῆς σπορᾶς τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ. Στό τέλος ἡ μεγαλεπήβολη προσπάθειά του εἶχε πλούσια τήν ἀμοιβή της.

Περί τοῦ θανάτου τοῦ άποστόλου, ὁ συναξαριστής δέν μᾶς λέει ξεκάθαρα πράγματα, ἀλλά γνωρίζουμε ὅτι ἄφησε πίσω του μία ἐκκλησία μέ ἱερεῖς καί διακόνους. Αὐτή ἦταν ὀλιγάριθμη μέν, ἀλλά ζωντανή.

χριστιανική πίστη ἐγκαθιδρύθηκε μέ τούς ὑπεράνθρωπους κόπους του στίς ἀγγλικές ψυχές.  Γι’ αὐτό τό λόγο ἡ Ἀγγλικανική Ἐκκλησία ἐνθυμεῖται τή μνήμη του, γιά νά εὐχαριστήσει καί νά ἀποδώσει μέ τούτη τήν πράξη της τήν εὐγνωμοσύνη της σ’ Ἐκεῖνο, πού τῆς πρόσφερε ἕνα τόσο ἄξιο ἐργάτη. Ἕνα πνευματικό καλλιεργητή , πού μέ τή βοήθεια Τοῦ Θεοῦ, σέ μία ἐποχή τόσο δύσκολη, ἔθεσε στή χώρα της τά θεμέλια τοῦ χριστιανικοῦ πολιτισμοῦ. Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τιμᾶ τήν μνήμη του τρεῖς φορές το χρόνο την 4ην Ἰανουαρίου μετά τῶν λοιπῶν ἑβδομήκοντα ἀποστόλων, την 15ην Μαρτίου καί τήν 31ην Ὀκτωβρίου μετά τῶν ἀποστόλων Στάχυος, Ἀπελλῆ, Ἀμπλίου, Οὐρβανοῦ και Ναρκίσσου.

γνωστός Ἄγγλος ἱστορικός Σέρ Τζώρζ Χίλλ στό ἔργο τοῦ «Ἱστορία τῆς Κύπρου». Γράφει: «Κύπριος ἐκήρυξε τόν χριστιανισμό, ἀλλά καί Ἕλληνες Μικρασιάτες, ἱεραπόστολοι καί ἐπίσκοποι, ὅπως ὁ Ποθεινός καί ὁ Εἰρηναῖος, μέ κέντρο τή σημερινή Γαλλία, συνέχισαν κατά τούς πρώτους αἰῶνες τοῦ χριστιανισμοῦ τή μετάδοση τῆς ἀλήθειας τοῦ Χριστοῦ στούς βάρβαρους λαούς τῶν Βρεττανικῶν αὐτῶν Νήσων. Κύπριος ἔσπειρε τόν πρῶτο σπόρο καί Ἕλληνες συνέχισαν νά τον σπέρνουν καί νά τόν καλλιεργοῦν».

ς κλείσουμε αὐτές τίς λίγες σκέψεις μέ τό ἀπολυτίκιο τοῦ Ἀποστόλου          (Ἦχος πλ. α’): «Τήν κιθάραν τοῦ Πνεύματος τήν ἑξάχορδον, τήν μελῳδήσασαν κόσμῳ τάς ὑπέρ νοῦν δωρεᾶς ὡς ἐκφάντορας Χριστοῦ ἀνευφημήσωμεν, Στάχυν, Ἀμπλίαν, Ἀπελλῆν, σύν Ναρκίσσῳ Οὐρβανόν, καί Ἀριστόβουλον ἅμα· ὡς γάρ Ἀπόστολοι θεῖοι, Χάριν αἰτοῦνται ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.»

Πηγές:   NESTLE-ALAND NOVUM TESTAMENTUM GRAECE

            ΜΕΓΑΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘ. ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. ΤΟΜΟΙ Α,Γ,Ι

            ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΗΘΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ. ΑΘΗΝΑΙ 1963. ΤΟΜΟΣ 3

(Κείμενο τοῦ Διακόνου π. Κωνσταντίνου Θεοχάρους)

Read Full Post »

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ

Ἡ Βοηθητική Ἀδελφότητα Κυριῶν καί Δεσποινίδων Η ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΑ, διοργανώνει κοινωνική ἐκδήλωση, τό βράδυ τῆς Τρίτης, 20ης Ἰουλίου 2010, στήν αἴθουσα ἐκδηλώσεων τῆς κοινότητος, ὥρα 7.30 μ.μ.  Θά προσφερθοῦν σουβλάκι καί κότα.  Περιλαμβάνει ποτά καί γλυκά. Τιμή εἰσιτηρίου £20.00.  Θά σᾶς ἀναμένουμε.

Read Full Post »

 

 

«Λίαν εὔφρανας, τούς Ὀρθοδόξους, καί κατῄσχυνας, τούς κακοδόξους, Εὐφημία Χριστοῦ καλλιπάρθενε.  Τῆς γάρ Τετάρτης Συνόδου ἐκύρωσας, ἅ οἱ Πατέρες καλῶς ἐδογμάτισαν.  Μάρτυς ἔνδοξε, Χριστόν τόν Θεόν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τό μέγα ἔλεος.»                         (Ἀπολυτίκιον)

 

                        Τήν παροῦσα ἡμέρα, ἀγαπητοί ἀδελφοί, ἡ Ἐκκλησία ἐνθυμεῖται, μνημονεύει καί προβάλλει τό ἐξαίσιο θαῦμα τῆς Ἁγίας καί Μεγαλομάρτυρος Εὐφημίας.  Προτοῦ ὅμως ἀναφέρουμε τό θαῦμα  ἄς ποῦμε λίγα λόγια γιά τήν προσωπικότητα τῆς τιμωμένης Ἁγίας. 

            Τόν 3ο αἰῶνα μ.Χ. στήν πόλη Χαλκηδόνα τῆς Μικρᾶς Ἀσίας ὑπῆρχε μιά ἐπιφανής καί θεοσεβής οἰκογένεια, τοῦ Φιλόφρονα καί τῆς Θεοδοσιανῆς.  Αὐτοί ἀπέκτησαν θυγατέρα μέ τό ὄνομα Εὐφημία.  Μέ φροντίδα περισσή τή μόρφωσαν κατά κόσμο ἀλλά παράλληλα καλλιέργησαν μέσα στήν ψυχή της τίς εὐαγγελικές ἀλήθειες.  Ἔτσι ἡ Εὐφημία διακρινόταν γιά τόν ἅγιο ζῆλο της, τό σεμνό ἤθος της καί τή φιλανθρωπία της.  Ὅλα αὐτά προσέθεταν στή φυσική ὀμορφιά της καί ἐσωτερική ὡραιότητα.  Γιά τοῦτο πολλοί νέοι εἰδωλολάτρες τῶν ἡμερῶν της ἐπιζητοῦσαν, ἄν μποροῦσαν, νά ἐπιτύχουν συναναστροφή μαζί της καί προσέβλεπαν γιά μελλοντικό γάμο.  Ἡ Εὐφημία ὅμως διατηροῦσε ἁγνότητα ψυχῆς καί σώματος, εἶχε δοσμένη τήν καρδιά της στό Θεό καί ἐπιδίδετο στήν περιποίηση τῶν ἀσθενῶν καί τήν προστασία τῶν ὀρφανῶν.

Τότε στή Ρώμη βασίλευε ὁ Διοκλητιανός καί ἀνθύπατος τῆς Μικρᾶς Ἀσίας ἦταν ὁ Πρῖσκος.  Ὁ τελευταῖος κυκλοφόρησε διάταγμα μέ τό ὁποῖο ἀπαιτοῦσε ἀπό ὅλους τούς κατοίκους τῆς Χαλκηδόνας νά δώσουν τό παρόν στή γιορτή τοῦ θεοῦ τῆς εἰδωλολατρίας Ἄρη καί νά προβοῦν σέ θυσίες πρός τιμή του.

            Ἡ Εὐφημία μαζί μέ ἄλλους χριστιανούς δέν προσῆλθαν.  Γιά τοῦτο συνελήφθηκαν καί κλείσθησαν στή φυλακή.  Ἀφοῦ τούς ἄφησαν ἐκεῖ χωρίς νερό καί ψωμί ἐπί εἴκοσι μέρες, τούς ρώτησαν ἄν ἐπιμένουν νά κρατοῦν τήν πίστη τους.  Ἐκεῖνοι ἀπτόητοι ἀπάντησαν, ναί.  Τότε οἱ διῶκτες τους ξεχώρισαν τήν Εὐφημία, γιατί εἶχαν τήν ψευδαίσθηση ὅτι, ὡς γυναῖκα ἀδύνατη καί νέα, θά ὑποχωροῦσε πιό εὔκολα.  Ὅταν ὅμως διεψεύσθησαν τότε τῆς ἔκαναν φοβερά βασανιστήρια, τά ὁποῖα ἐκείνη ἀντιμετώπισε μέ πολύ σθένος.  Τότε τήν ἔρριξαν στά θυρία καί ἀφοῦ μιά ἀρκούδα τή δάγκωσε τῆς ἐπέφερε τό θάνατο.  Οἱ χριστιανοί, κάτοικοι τῆς Χαλκηδόνας, τήν ἔθαψαν μέ τιμές καί στό χῶρο τοῦ τάφου της ἔκτισαν ναό.

            Τό ἔτος 451 μ.Χ., ὅταν ὁ Ἀρχιμανδρίτης τῆς Κωνσταντινουπόλεως Εὐτυχής καί ὁ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας Διόσκορος, δίδασκαν ὅτι ἡ θεία φύση τοῦ Χριστοῦ ἀπορρόφησε τήν ἀνθρωπίνη, εἴχαμε δύο μερίδες, τούς Ὀρθοδόξους καί τούς Μονοφυσῖτες.  Τότε στήν Κωνσταντινούπολη βασίλευαν οἱ αὐτοκράτορες Μαρκιανός καί Πουλχερία, οἱ ὁποῖοι συγκάλεσαν τήν Τετάρτη Οἰκουμενική Σύνοδο στή Χαλκηδόνα.  Οἱ δύο μερίδες, ἀφοῦ συμφώνησαν, ἔγραψαν ἡ καθεμιά τή διδασκαλία τους σέ ξεχωριστό τόμο-βιβλίο. 

            Ἀφοῦ ἄνοιξαν τή λάρνακα ὅπου φυλασσόταν τό λείψανο τῆς Ἁγίας Εὐφημίας, τοποθέτησαν στό στῆθος της τά δύο βιβλία.  Μετά ἀπό τρεῖς ἡμέρες ἀφοῦ προσευχήθησαν ἄνοιξαν τή λάρνακα.  Ὁ τόμος τῶν Ὀρθοδόξων βρισκόταν στά χέρια τῆς Ἁγίας.  Ὁ δέ τόμος τῶν μονοφυσιτῶν ἔκειτο στά πόδια της.  Τοῦτο θεωρήθηκε ἀπάντηση καί θαῦμα ἀπό μέρους τῆς Ἁγίας.  Ἡ Ἐκκλησία σήμερα γιορτάζει τοῦτο τό γεγονος.  Ἡ ἐτήσια μνήμη τῆς Ἁγίας τελεῖται στίς 16 Σεπτεμβρίου.  Τό δέ λείψανό της μεταφερόταν πάντοτε ἐκεῖ ὅπου εὑρίσκετο τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο.  Τώρα εὑρίσκεται κατατεθειμένο στόν Πατριαρχικό Ναό τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, στό Φανάρι.  «Πίστιν βεβαιοῦσα τήν ἀληθῆ, δι’ ἥν, Εὐφημία, σφαγιάζῃ ἀθλητικῶς, ἐν ἀγκάλαις φέρεις τόν τόμον τῶν Πατέρων, ποσί δέ ἀπορρίπτεις τόν τῆς αἱρέσεως.» (Μεγαλυνάριον)  Ἀμήν!

 

K O I N O T I K A   N E A

ΓΑΜΟΙ:  Τό Σαββατοκύριακο, τῶν 3ης καί 4ης Ἰουλίου 2010, ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Τροπαίου κ. Ἀθανάσιος, στόν Καθεδρικό Ναό τῆς Παναγίας, εὐλόγησε τούς γάμους τῶν:

Ἕλενου David Bardy καί Ἀντωνίας-Denise, τό γένος Winkworth καί Χρίστου Κυριάκου Τσεκούρα καί Ἰωάννας, τό γένος Μιχαήλ.

                        Ἐκφράζονται θερμά συγχαρητήρια πρός τούς νεονύμφους καί τούς εὐχόμεθα νά ζήσουν εὐτυχισμένοι.

ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΕΙΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ:  Τούς προσφιλεῖς καί σεβαστούς ἡλικιωμένους μας δεξιώθηκε τήν Τρίτη, 6η Ἰουλίου, ἡ Βοηθητική Ἀδελφότητα Κυριῶν καί Δεσποινίδων Η ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΑ.  Τό γεῦμα τῆς Πέμπτης προσέφερε ἡ δίδα Ἐρωτοκρίτα Λιβέρα, στή μνήμη τῶν γονέων της ἀειμνήστων Ἄννας καί Ἀνδρέου.  Ἡ Ἐπιτροπή Προστασίας τῶν Ἡλικιωμένων συγχαίρει καί εὐχαριστεῖ θερμά τίς φιλογενεῖς δωρήτριες.

ΔΙΑΚΟΠΗ ΓΕΥΜΑΤΩΝ:  Ἡ φιλοξενία τῶν ἡλικιωμένων μας διακόπτεται γιά τήν καλοκαιρινή περίοδο.  Θά ἀνακοινωθεῖ ἀργότερα ἡ ἡμερομηνία ἐπαναλειτουργίας τῶν γευμάτων.

ΘΕΡΙΝΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΦΩΝΗΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ:  Μέ πολλή χαρά ἀνακοινώνουμε ἀπό τίς στῆλες τῆς Διακονίας τήν κυκλοφορία τῆς θερινῆς ἐκδόσεως τοῦ περιοδικοῦ μας Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ, ἡ ὁποία φέρει τόν ἀριθμό 108.  Τό περιοδικό ἐξωτερικά στολίζει μιά πολύ ἐπιτυχημένη φωτογραφία, ἡ ὁποία παρουσιάζει τά παιδιά τήν ὥρα τοῦ διαλείμματος μπροστά στήν εἴσοδο τοῦ Καθεδρικοῦ μας ναοῦ.  Τό περιοδικό περιλαμβάνει τόν ἀπολογισμό τοῦ διευθυντῆ τῶν σχολείων Ἐπισκόπου κ. Ἀθανασίου, ἀνακοινώσεις καί κείμενα γιά τήν ἑορτή τῶν Ἀποστόλων Βαρνάβα καί Βαρθολομαίου, ὁμιλία γιά τήν Ἡμέρα Κύπρου τοῦ Ὑπάτου Ἁρμοστοῦ κ. Ἀλεξάνδρου Ζήνωνος, κείμενα τῶν δασκάλων καί τῶν παιδιῶν, τό χρονικό τοῦ τριμήνου, πλούσιο διαφημιστικό καί φωτογραφικό ὑλικό.  Συγχαρητήρια, εὐχαριστίες καί ἔπαινο στούς χορηγούς καί τούς μικρούς μας συγγραφεῖς.

 

ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΑΣ:  Ἡ Βοηθητική Ἀδελφότητα Κυριῶν καί Δεσποινίδων Η ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΑ, πραγματοποίησε συνεδρία στά κεντρικά γραφεῖα, τήν Τρίτη, 6η Ἰουλίου 2010.  Μετά τά καθιερωμένα τά μέλη ἐνημερώθηκαν σχετικά μέ τά ἀκόλουθα θέματα:  Μεθέορτα ἑορτασμῶν Ἀποστόλων Βαρνάβα καί Βαρθολομαίου καί Ἡμέρας Κύπρου, φιλοξενία ἀσθενῶν, ἑορτασμοί Δεκαπενταυγούστου καί διάφορα σχολικά.  Στή συνέχεια ἀσχολήθησαν μέ τή διοργάνωση τῆς ἐκδηλώσεως ἀπό τήν Παντάνασσα (20/07/10) καί διάφορα ἄλλα.  Παρευρέθησαν 21 πρόσωπα.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ:  Ἡ Βοηθητική Ἀδελφότητα Κυριῶν καί Δεσποινίδων Η ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΑ, διοργανώνει κοινωνική ἐκδήλωση, τό βράδυ τῆς Τρίτης, 20ης Ἰουλίου 2010, στήν αἴθουσα ἐκδηλώσεων τῆς κοινότητος, ὥρα 7.30 μ.μ.  Θά προσφερθοῦν σουβλάκι καί κότα.  Περιλαμβάνει ποτά καί γλυκά. Τιμή εἰσιτηρίου £20.00.  Θά σᾶς ἀναμένουμε.

ΣΥΝΕΔΡΙΑ Δ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ:  Τήν Πέμπτη, 8η Ἰουλίου 2010, πραγματοποιήθηκε ἡ τακτική μηνιαία συνεδρία τοῦ Δ. Συμβουλίου, ὑπό τήν προεδρία τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Τροπαίου κ. Ἀθανασίου, στά κεντρικά γραφεῖα τῆς κοινότητος.  Μετά τά καθιερωμένα οἱ σύνεδροι ἀσχολήθησαν μέ τά ἀκόλουθα: Μεθέορτα ἑορτασμῶν Ἀποστόλων Βαρνάβα καί Βαρθολομαίου (11/06/10) καί Ἡμέρας Κύπρου, καθαριότητα στού κοινοτικούς χώρους,  ἐγγραφές νέας σχολικῆς χρονιᾶς, πάνδημα μνημόσυνα, διακοπές προσωπικοῦ, δεκαπενταύγουστος καί ἄλλα.  Παρευρέθησαν 17 πρόσωπα.

 

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ-ΤΕΛΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ:  Τήν Κυριακή, 4η Ἰουλίου 2010, τά Ἑλληνικά καί Κατηχητικά Σχολεῖα Ἀπ. Βαρνάβα πραγματοποίησαν μέσα σέ ὡραία καί εὐχάριστη ἀτμόσφαιρα τήν Τελική Γιορτή τῶν Ἐξετάσεων.  Τά παιδιά μέ κέφι καί χάρη παρουσίασαν πλούσιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα.  Οἱ ἐπίσημοι, γονεῖς, κηδεμόνες καί δάσκαλοι καμάρωσαν καί χειροκρότησαν τά παιδιά γιά τούς κόπους, τήν προσπάθεια καί τήν ἐπιτυχία τους.  Ὁ Διευθυντής τῶν σχολείων Ἐπίσκοπος Τροπαίου κ. Ἀθανάσιος ἔκαμε τόν καθιερωμένο ἀπολογισμό τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ ἔργου τῆς ἀπερχομένης σχολικῆς χρονιᾶς.  Ἐγένετο κλήρωση τοῦ ἐτήσιου σχολικοῦ λαχνοῦ.  Τά μαθήματα διακόπησαν καί θά ἐπαναλειτουργήσουν τήν Πέμπτη, 9η Σεπτεμβρίου 2010.

ΤΥΧΕΡΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ:  0804, 07020, 10626, 07247, 05924, 09553, 08599.

 

ΘΕΙΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ

14η Ἰουλίου Τετάρτη Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου. 

Τήν παραμονή ἑσπερινός ὥρα 6.00 μ.μ.  Τήν κυριώνυμη μέρα Ὄρθρος, θ. Λειτουργία καί Ἀρτοκλασία ὥρα 9.00 – 11.00 π.μ.

17η Ἰουλίου Σάββατο Ἁγίας Μαρίνης Μεγαλομάρτυρος

Τήν παραμονή ἑσπερινός ὥρα 6.00 μ.μ.  Τήν κυριώνυμη μέρα Ὄρθρος, θ. Λειτουργία καί Ἀρτοκλασία ὥρα 9.00 – 11.00 π.μ

Ἑσπερινός ὥρα 5.00 μ.μ.

18η Ἰουλίου Κυριακή Τῶν Ἁγίων 630 Θεοφόρων Πατέρων τῆς ἐν Χαλκηδόνι Τετάρτης Οἰκουμενικῆς Συνόδου (451 μ.Χ.).

                  Ὄρθρος, θ. Λειτουργία, Γιορτές καί Μνημόσυνα. 

                  Ναός Ἀποστόλου Βαρνάβα ὥρα 8.00 – 11.00 π.μ

                  Καθεδρικός Ναός Παναγίας ὥρα 9.00 – 12.30 μ.μ.

ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ

Ἄντρια Φωτίου          £ 20.00                        Ἀγγελική                                £ 15.00

Ἑλένη Λαζαρῆ           £ 20.00                        Κούλα Μηναΐδου                  £250.00

Παναγιώτης Χαχολιάδης στή μνήμη Ἰωάννου Λούπη                  £ 40.00

Εὐσταθία Λούπη στή μνήμη συζύγου της Ἰωάννου                                 £ 30.00           

Κυριακή Κομοδρόμου ὑπέρ ὑγείας τῶν τέκνων της                                  £ 15.00           

                        Ὁ Ἐπίσκοπος καί τό Διοικητικό Συμβούλιο τῆς Κοινότητος εὐχαριστοῦν θερμά τούς εὐλαβεῖς δωρητές.

Read Full Post »

(Λονδίνο, 13 Ιουνίου 2010)

Φίλτατε και αγαπητέ Θεοφιλέστατε Επίσκοπε Τροπαίου κ. Aθανάσιε,

 

Σας ευχαριστώ θερμά, όπως και την Ιερά Αρχιεπισκοπή Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας, για την πρόσκλησή σας να μιλήσω σήμερα, τιμώντας τη μνήμη του Αποστόλου Βαρνάβα, του ιδρυτή και πολιούχου της Εκκλησίας της Κύπρου, της πρώτης «εξ Εθνών Εκκλησίας». Με τη μνήμη του ενδόξου Αποστόλου καθιερώθηκε, εδώ και 30 χρόνια, να γιορτάζεται και η Ημέρα της Κύπρου.

 

Κυρίες και Κύριοι,

 

Η ζωή του Aποστόλου Βαρνάβα είναι συνυφασμένη με την ίδρυση της Κυπριακής Εκκλησίας και κατ’ επέκταση, με την ιστορία της ιδιαίτερής μας πατρίδας. Γιατί η Εκκλησία της Κύπρου είναι ένας θεσμός που καθοδήγησε  και στήριξε το λαό μας, τόσο σε δύσκολους καιρούς, όσο και σε περιόδους ειρήνης και δημιουργίας. Συνέβαλε, παράλληλα, καθοριστικά στην διαμόρφωση της πολιτισμικής μας ταυτότητας.

 

Η ιστορία μάς διδάσκει πόσο σημαντική και απαραίτητη είναι η διατήρηση της ιστορικής μνήμης και των πολιτισμικών καταβολών ενός λαού για την επιβίωσή του. Ο σημερινός διπλός εορτασμός αποκτά κατά τούτο ιδιαίτερη σημασία και επικαιρότητα, γιατί δίνει την ευκαιρία να ανατρέξουμε στην ιστορική μας διαδρομή και να αντλήσουμε τα διδάγματα εκείνα που θα μας καθοδηγήσουν στην προσπάθεια για επιβίωση στην πατρώα γη.

 

Πολιτισμός και θρησκεία αποτελούν καθοριστικά στοιχεία της εθνικής μας ταυτότητας και μας έχουν συνοδεύσει κατά το μεγαλύτερο μέρος του ιστορικού μας βίου.

 

Ήδη, από τον 12ο αιώνα π. Χ., η κάθοδος των Αχαιών στην Κύπρο, σήμανε τη μεταλαμπάδευση στο νησί μας, των ιδεών και των αξιών του ελληνικού πολιτισμού. Χίλια τριακόσια χρόνια (13 αιώνες) αργότερα, με την επικράτηση στην Κύπρο της χριστιανικής θρησκείας, πραγματοποιείται η σύζευξή τους με το ιδεώδες της οικουμενικής αγάπης και με τα διδάγματα της διδασκαλίας του Ναζωραίου. Οι ελληνικές καταβολές εμπλουτίζονται με το ανθρωπιστικό και κοινωνικό περιεχόμενο του Χριστιανισμού.

 

Ο συγκερασμός αυτός προσέδωσε μια πολιτισμική ιδιαιτερότητα στο λαό μας, ιδιαιτερότητα την οποία διατηρεί μέχρι τις μέρες μας.

 

Είναι, πιστεύω, σημαντικό, στην Κύπρο του σήμερα, μέσα από τις συνθήκες της κατοχής, χωρίς να λησμονούμε πώς οδηγηθήκαμε σ’ αυτή, να έχουμε τη σκέψη στραμμένη στο μέλλον της πατρίδας μας και να συγκρατήσουμε από τη χριστιανική διδασκαλία το δίδαγμα της ανοχής και του σεβασμού προς τον πλησίον και προς τη διαφορετικότητα. Όποιος και αν είναι αυτός, έστω και αν πρεσβεύει κάτι διαφορετικό από μας. Θα πρέπει παράλληλα, μέσα από την παιδεία μας να διατηρήσουμε ζωντανές τις καταβολές, την ιστορία και τις παραδόσεις μας.

 

Κυρίες και κύριοι,

Ο Βαρνάβας, «Ιουδαίος, Λευίτης, Κύπριος τω γένει», κατά τις γραφές, γεννήθηκε στην κατεχόμενη σήμερα Σαλαμίνα. Νέος ταξίδευσε στην Παλαιστίνη, κατά τα χρόνια που ο Ιησούς δίδασκε την νέα θρησκεία και γνώρισε από κοντά την χριστιανική πίστη κάνοντάς την βίωμα και σκοπό της ζωής του.

 

Το 45 μ.Χ. ο Βαρνάβας, αφού ολοκλήρωσε σημαντικό έργο στην Αντιόχεια, οργανώνοντας, μεταξύ άλλων, την εκεί νεοσύστατη Εκκλησία, επιστρέφει στην Κύπρο, μαζί με τον Απόστολο Παύλο. Οι δυο Απόστολοι αποβιβάζονται στη Σαλαμίνα και αρχίζουν το έργο τους από τις συναγωγές των Ιουδαίων: «Ούτοι μεν ούν, εκπεμφθέντες υπό του Πνεύματος του Αγίου, κατήλθον εις Σελεύκειαν, εκείθεν τε απέπλευσαν εις την Κύπρον. Και γενόμενοι εν Σαλαμίνι κατήγγελλον τον λόγον του Θεού εν ταις συναγωγαίς των Ιουδαίων, … διήλθον δε την νήσον άχρι Πάφου». Από την Σαλαμίνα μέχρι την Πάφο, την τότε πρωτεύουσα της Κύπρου, όπου το κήρυγμά τους προκαλεί τις έντονες αντιδράσεις των Ιουδαίων και των ειδωλολατρών. Παρ’ όλα όμως αυτά, τη σύλληψη του Παύλου και τις «τεσσαράκοντα παρά μίαν» που δέχθηκε, κατορθώνουν να κηρύξουν τον λόγο του Θεού και ενώπιον του Ανθύπατου Σέργιου Παύλου, ο οποίος γίνεται και ο πρώτος Ρωμαίος αξιωματούχος που βαπτίζεται στο όνομα της Αγίας Τριάδος. Δεν θα ήταν, νομίζω, υπερβολή να λεχθεί ότι η Κύπρος γίνεται έτσι η πρώτη πύλη του Χριστιανισμού προς την Ευρώπη.

 

Κατά τη δεύτερη περιοδεία του Αποστόλου Βαρνάβα στην Κύπρο, τον συνόδευε ο ανιψιός του Ευαγγελιστής Μάρκος. Όπως και στην πρώτη περιοδεία, υπέστησαν διώξεις και κακουχίες, που έκαναν το έργο της διδασκαλίας και της οργάνωσης της νεοσύστατης Κυπριακής Εκκλησίας εξαιρετικά δύσκολο. Αποκορύφωμα των διωγμών αυτών ήταν ο μαρτυρικός θάνατος του Βαρνάβα, το 57 μ.Χ. κατόπιν λιθοβολισμού από τους Ιουδαίους, στη Σαλαμίνα.

 

Ο Βαρνάβας όμως και μετά θάνατον αναδεικνύεται σε προστάτη της Εκκλησίας μας. «Στήριγμα Εκκλησίας της εν Κύπρω», τον χαρακτηρίζει ο Απόστολος. Η ανακάλυψη του τάφου του από τον Αρχιεπίσκοπο Σαλαμίνας Ανθέμιο, το 488 μ.Χ. που περιείχε εκτός από το λείψανό του και το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, έδωσε πειστικά τεκμήρια για τον αποστολικό χαρακτήρα της Κυπριακής Εκκλησίας, τα οποία οδήγησαν στην απονομή αυτοκρατορικών προνομίων από τον Αυτοκράτορα του Βυζαντίου Ζήνωνα, το 491 μ.Χ. προνόμια που η Εκκλησία μας διατηρεί μέχρι σήμερα. Είχε προηγηθεί βέβαια και η κατοχύρωση του αυτοκέφαλού της το 431 μ.Χ. από την Γ’ εν Εφέσω Οικουμενική Σύνοδο. Τα προνόμια και τα δίκαια αυτά επεκύρωσε το 691 μ.Χ. η Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδος.

 

Σ’ όλη τη διάρκεια της μεταχριστιανικής της διαδρομής η Κύπρος, ευτύχησε να διακονηθεί από μακρά σειρά ιερωμένων, οι οποίοι εργάστηκαν ακούραστα και με αυταπάρνηση για την προκοπή της, τόσο σαν θρησκευτικοί ηγέτες, όσο και σαν κοινωνικοί παράγοντες και ευεργέτες της παιδείας και των γραμμάτων και διακρίθηκαν, όταν το επέβαλαν οι περιστάσεις, ως εθνικοί αγωνιστές.

 

Εξέχουσες φυσιογνωμίες, όπως ο Άγιος Νεόφυτος, ο Άγιος Επιφάνιος, ο Άγιος Ηρακλείδιος, ο Άγιος Σπυρίδων, ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός, ο Νικόδημος Μυλωνάς, αναδείχθηκαν σε λαμπρούς καθοδηγητές του ποιμνίου τους σε δύσκολες εποχές και κάτω από αντίξοες συνθήκες. Πολλοί μαρτύρησαν, προασπιζόμενοι την πατρίδα και την θρησκεία, αφού στη μακραίωνη ιστορική και θρησκευτική μας παράδοση οι δυο αυτές έννοιες υπήρξαν πάντοτε συνυφασμένες.

 

Η προσφορά τους αυτή δικαιολογεί απόλυτα τα αισθήματα ευγνωμοσύνης και σεβασμού προς την Εκκλησία, που διακατέχουν το λαό μας, όπως μαρτυρείται από ιστορικούς και χρονογράφους διαφόρων εποχών.

 

Στους νεώτερους χρόνους, η Κυπριακή Εκκλησία πρωτοστάτησε στις προσπάθειες και τις κινητοποιήσεις του λαού υπέρ της ελευθερίας, με κορυφαία, ασφαλώς, εκείνη του 1955.

 

Αλλά και πρωτύτερα, κατά τη διάρκεια του οθωμανικού ζυγού, κατά τη φραγκοκρατία, κατά τις αραβικές επιδρομές, κατά τη διάρκεια της αποικιοκρατικής διακυβέρνησης, ιδιαίτερα στο κίνημα του 1931, μέσα από διωγμούς και κακουχίες, ο ρόλος που διεδραμάτισε η Εκκλησία συνέβαλε αποφασιστικά στη διαφύλαξη της ταυτότητας μας, συντηρώντας και ενισχύοντας την προσδοκία της απελευθέρωσης.

 

Θα πρέπει ακόμη να θυμόμαστε ότι τα δίσεκτα χρόνια που προηγήθηκαν της προδοσίας και του εγκλήματος του 1974, πολλοί κληρικοί, εμφορούμενοι από πατριωτικά αισθήματα και δημοκρατικά ιδεώδη, με πρωτοστάτη τον αείμνηστο Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ’, βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή του αγώνα για την προάσπιση του Κράτους και της δημοκρατίας, αντιστεκόμενοι στα σχέδια άλωσης της Κύπρου. Οι ελάχιστες εξαιρέσεις που παρουσιάσθηκαν τότε, καταδικάστηκαν διά παντός στη συνείδηση του λαού και από την κρίση της Ιστορίας.

 

Σήμερα, που βιώνουμε ακόμη την παρανομία και τη βία της τουρκικής στρατιωτικής κατοχής, η Εκκλησία βρίσκεται πάντοτε σταθερά στο πλευρό του δοκιμαζόμενου λαού.

 

Οι σημερινές συνθήκες επιβάλλουν ενότητα, πατριωτισμό, αγωνιστικότητα και σύνεση. Η επιτυχία του αγώνα για επιβίωση στην πατρώα γη, πέραν από την σταθερά διεκδικητική και πατριωτική μας στάση, απαιτεί ψύχραιμους και λεπτούς χειρισμούς από πλευράς της υπεύθυνης πολιτικής ηγεσίας. Και σ’ αυτή την προσπάθεια θα πρέπει να είμαστε όλοι συστρατευμένοι.

 

Οι απόδημοι συμπατριώτες μας σ’ όλο τον κόσμο, αλλά ιδιαίτερα στο Ηνωμένο Βασίλειο, υπήρξαν πάντοτε ενεργά παρόντες στην προσπάθεια αυτή.  Η Κυπριακή Πολιτεία τούς είναι για τούτο ιδιαίτερα ευγνώμων.

 

Ειδικώτερα στη χώρα αυτή, παρά τις φυσικές και θεμιτές, διαφορετικές ιδεολογικές και πολιτικές τοποθετήσεις, ο απόδημος Κυπριακός Ελληνισμός αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για την πατριωτική ενότητα και την υπερκομματική συνεργασία που επιδεικνύει, η οποία ένα και μόνο στόχο έχει, την σωτηρία του τόπου και της πατρίδας.

 

 

 

Θεοφιλέστατε,

Κυρίες και Κύριοι,

 

Επιτρέψτε μου, με την σημερινή ευκαιρία, να εξάρω και το έργο που επιτελείται από την Ιερά Αρχιεπισκοπή Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας, υπό την εμπνευσμένη καθοδήγηση του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου μας κ. Γρηγορίου, με τη βοήθεια των κληρικών και λαϊκών συνεργατών του και τη συμπαράσταση των θεσμικών φορέων και συλλογικών οργανώσεων της παροικίας, στο θέμα της διατήρησης και προαγωγής της εθνικής και πολιτισμικής ταυτότητας των νεώτερων γενεών των συμπατριωτών μας. Το Κράτος, στα πλαίσια των δυνατοτήτων του, θα συνεχίσει να είναι πάντοτε αρωγός στην προσπάθειά σας αυτή.

 

Δεν θα ήθελα να ολοκληρώσω χωρίς να Σας παρακαλέσω Θεοφιλέστατε, να διερμηνεύσετε προς τον εορτάσαντα προχθές Παρασκευή, εορτή των ενδόξων Αποστόλων Βαρθολομαίου και Βαρνάβα, τα σεπτά Του ονομαστήρια, Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο, τα σέβη και τις ευχές μας για μακροημέρευση και υγεία.

 

Ευχαριστώντας σας και πάλιν για την σημερινή πρόσκληση, θα ήθελα να συγχαρώ την κοινότητα Αποστόλου Βαρνάβα για τη διοργάνωση του εορτασμού αυτού. Εκφράζω ακόμη την εκτίμησή μου στον Σύνδεσμο Ελληνορθοδόξων Κοινοτήτων, ο οποίος υπήρξε πάντοτε αρωγός και συμπαραστάτης στο έργο της Αρχιεπισκοπής μας και συνδιοργανωτής των σημερινών εορτασμών.

 

Είναι και τούτο μια συνειδητή και χειροπιαστή έκφραση του τρόπου με τον οποίο Λαός και Ορθοδοξία έχουν σφραγίσει από κοινού και αλληλένδετα την ιστορική μας παράδοση και πορεία.

 

Read Full Post »

 

 

1.       Ἕνα ἀεροπορικό εἰσιτήριο γιά Ἑλλάδα ἤ Κύπρο        0804        

2.       Μία Ψηφιακή Φωτογραφική Μηχανή                          07020

3.       Μία Ἁγία Γραφή στά Ἀγγλικά                                     10626

4.       Ἕνα DVD player                                                         07247

5.       Μία μπουκάλα champagne                                           05924

6.       Ἕνα I-pod                                                                    09553

7.       Ἕνα CD player                                                             08599

Read Full Post »

Σχολικό περιοδικό

Read Full Post »

ΠΑΝΔΗΜΑ ΜΝΗΜΟΣΥΝΑ

 Τό Σάββατο, 10η Ἰουλίου 2010, στό Παρεκκλήσι τοῦ κοιμητηρίου τοῦ New Southgate θά τελεσθεῖ Ἀρχιερατική θεία λειτουργία καί θά ἀναπεμφθοῦν δεήσεις ὑπέρ ἀναπαύσεως καί μνημόσυνα γιά ὅλους τούς ἀδελφούς ὁμογενεῖς οἱ ὁποῖοι εἶναι θαμμένοι ἐκεῖ.  Ἀναμένουμε ὅλους τούς οἰκείους τους νά δώσουν τό παρόν.

 

Read Full Post »

« Newer Posts - Older Posts »